Полезно и потребно

Но немајќи ја духовната будност, постојано е ограбуван и живее во агонијата од чувството на ограбеност која е дело на ѓаволот и неговата неблагочестива логика - неморалот, всушност, анти-моралот, во која, човекот од овој свет, одамна станал вистински виртуоз.Оттаму е и потребата од подготвеност за невидливата борба. За аскетскиот подвиг. За истрајноста во молитвата, постот, покајанието и проштевањето.

Имаше некогаш двајца селани. Се викаа Васил и Рангел. Тие беа родени браќа од ист татко и од иста мајка, но не се сакаа. Штом почина татко им, двајцата го разделија големиот татков двор на два мали двора, па добитокот и нивите и започнаа да живеат одделно.
Но се случи, Васил страшно да му позавиди на братот свој Рангел за големата клунеста круша што ја имаше во неговата нива.

“Луѓе мои, не смееме од ништо и од никого да се гнасиме и да презираме.

Имаме легитимно право да се гнасиме само од себеси, оти единственото нешто што е нечисто, а што имаме обврска да го исчистиме е нашето срце.

Не можам баш најдобро да разберам... како абортусот е право на жената?

Зборуваме за правото  на лицето кое ги одзема на  другиот  сите права, и на прво место правото на живот ...

На крајот на краиштата, ако тоа дете не е "ништо", како и зошто се трга, убива тоа "ништо"? Можно ли е да се ослободи од нешто што го нема? А ако го  има  како е тоа "ништо"?

Фарисејот ги исполнувал заповедите Божји, но истовремено се гордеел. Но, ние заповедите не ги исполнуваме, но фарисејската гордост постои во секој од нас! Митарот бил собирач на данок. Тој бесовесно и нечесно ги ограбувал луѓето. Но, кога тоа го допре Него, тој се вразуми и го осуди сиот свој живот.Ние пак, како и митарот, ги користиме другите луѓе, но во исто време не го достигнуваме покајанието на митарот.

“...И како што честопати нагласувам: не заборавајте ги луѓето што страдаат. Некако можеме да помогнеме – дали ќе подружиме некого, дали со збор, дали ќе му помогнеме повеќе од тоа, секако ќе има начини. Бог не бара од нас нешто што ние не сме способни, односно не можеме да го направиме, очекува тоа што можеме. Така што, не ги заборавајте оние што страдаат.

Бесконечната Божја Премудрост на секој човек му праќа, поради негово исцеление, очистување и спасение, крст во склад со неговиот карактер, својства и сили. Ако ние без негодување го носиме својот крст, се каеме поради своите гревови и не се оправдуваме себеси, тогаш ќе влеземе како благоразумниот разбојник во Божјото Царство.

Грешејќи, ние се казнуваме самите себеси, бидејќи опитот на гревот – е опит на умирањето. Грешејќи, ние се оддаваме себеси во ропство на смртта, ја разрушуваме сопствената природа и внесуваме во неа раздор и распаѓање. Бог, како Отец, Кој нè љуби, за да нè запази од гревот, ни дава заповедите и правилата, кои ни го укажуваат правилниот пат на човечкиот живот – патот кој води не во бездната на смртната темнина, туку во светлото Царство на Вечниот Бог.

" Во животот на прво место биди човек ,
а после биди што сакаш "

Потребно било некое моќно средство, за да те врати од погибелниот пат. Господ бил принуден тоа средство да ти го прати во вид на болест. Затоа немој да негодуваш на Бога, не бегај со духот, но благодари Му на Бога за милоста кон тебе и грижата за твоето спасение. Во Зборовите Божји (Светото Писмо) се вели: „Господ го сака секого, иако го кара, и го подучува секој син што го прима“. И така ти си му мил на Бога, не навредувај Го со својата неблагодарност и нарушување на Неговите свети заповеди.

Во луѓето, зборот не е празен звук- туку е отпечаток и слика на нивниот дух.

Ако нашите зборови ги собереме заедно, ќе ја видиме нашата сопствена слика

Архимандрит Кирил (Павлов)

Бог не живее во  зборовите, туку во  срцата.

Старец Симеон Атонски