Поуки од Светите Отци

·

Знаеш ли, чедо мое, зошто полињата раѓаат обилен плод напролет, а налето раѓаат неплодна жетва?

Свештениците имаат, говорел често Светителот, благодат што ја немаат ни Архангелите ни Ангелите, а тоа е благодатта на принесување и претворање на Светите Дарови во Крв и Тело на Господ и Спасител наш Исус Христос.

„Патот кон спасението е преку покајание за своите гревови, а не преку осудување на ближните. Ако човек ги осудува своите ближни, тоа значи дека не ги чувствува своите гревови и дека нема покајание. И обратно — неосудувањето на ближните е знак на свесност за нашите гревови и покајание за нив.

Еднаш Свети Лука Кримски, веќе изнемоштен од болест и прогонства, примаше луѓе по службата. Му пријде едно момче и рече:
„Владико, постам, се молам, читaмправила, но во срцето немам мир.

Бог толку го возљуби светот (Јн 3,16) Можеби некои ќе речат, сега ли најде да говориш за љубовта? Сега ли, кога плодот на непријателството созреа во градината на Возљубениот; кога и земјата трепери од ужас, срцето на камењата се крши и небесното око се помрачува од негодување? Сега ли (да се говори) за љубовта кон светот, кога и Синот Божји,

Слушај сине мој, биди мудар и исправи ги мислите на своето срце (Изреки 23:19). Мислите постојано излегуваат од срцето, понекогаш добри, но главно лоши.Злото воопшто не треба да се следи, но доброто не треба секогаш да се исполнува; се случува добрите мисли сами по себе да бидат несоодветни

Браќа, денес го слушнавте евангелистот како раскажува за Христовите страдања што нашиот Создател и Бог ги претрпе за нас. Како да не затрепери срцето, кога слуша дека Бог претрпел такви страдања поради Своето големо човекољубие? Или кој нема да се ужасне слушајќи за такви страшни чудеса? Кога сонцето Го виде како е распнуван, својата светлина ја претвори во темнина

Кога срцето на човекот е радосно, и лицето му зрачи. Кога целиот човек е проникнат со Божјата љубов, и надворешно, на неговото тело, како во некое огледало, се забележува сјајот на неговата душа.

Постот, всушност, не е ништо друго, освен крстоносење. Ете, 40 дена треба да го носиме Крстот Господов. Кога постиш, речи си себеси: „Господ на Крстот умре, а мене ми е тешко денес да постам без леб!“ Кога човек ќе тргне во борба против гревот, тогаш гледа дека за време на постот, секој христијанин е крстоносец.

  Ако си христијанин, знај: секој ѓавол постојано војува со тебе. Секој ја врши оваа сила против тебе: демонот на гневот - гнев, демонот на блудот - блуд, демонот на гордоста - гордост, демонот на злобата - злоба, демонот на зависта - завист, демонот на очајот - очајот, и така натаму, нивното име е легион а нивните искушенија и бројот на страстите не се знае. 

Многу од нас грешат против првата Божја заповед така што од сè извлекуваат разни „значајни“ за клучоци, гледајќи небесни знаци во сѐ.
Тешко грешат пред Господа и оние кои шират секакви гласини: за

Постојат повеќе видови на молитва: преку јазикот, умот и срцето. Највозвишената молитва е молитвата од срцето, односно со учество на срцето преку понизност, смиреност и солзи. Да не се потпираме многу на читаната молитва, односно на усната молитва, преку јазикот. Таа е најслабата молитва, бидејки не учествуваат умот и срцето.

И вие, чеда мои, бидете секогаш будни и трезвени, за да не падне некој од вас во искушение, за да не биде уловен во мрежите не ѓаволот. Многу сакам да слушам за преуспевањето на секого од вас, се утешувам со послушноста на еден, со смирението - на друг, со трудољубието - на трет.

"Слава му на Оној што слуша сè! Неговата вистина е спој на сите молби. Таа го одобрува вистинското барање, зашто во него е скриен живот за оние што прашуваат; ја осудува лажната молба, бидејќи во неа лежи смртта за оние што прашуваат.

Плашејќи се од својата смрт и од тоа дека може да го загуби вечниот живот,

измачуван од совеста, тој прибегнува кон покајанието, -

кон овој посредник меѓу Бога и луѓето.

Страшната духовна змија нè учи како да ги победуваме со зборови оние,

кои сакаат да нè поправат.

Поради тоа гревот се умножува во нас и нема

во нас противник против себе.

А кога мојата душа ќе излегува
од телото, Ти дојди при мене,
милостива Владичице,
стивни го моето страдање,
олесни ги моите маки.

Смирението е сигурен водач; не му допушта на оној што го има да удри во гребените на немарот и да доживее бродолом. Напротив, како светлосен патоказ го води непогрешливо на сигурно пристаниште. Егоизмот е најголемото зло; тоа ни ги причинува сите наши падови, преку несмирени мисли.

 На една мала станица го чекавме возот. Забележав една стара селанка покрај шините. Лицето ѝ беше овенато од старост, но озарено со онаа чудесна и таинствена светлина што често се забележува на лицата на духовните луѓе. Ја прашав:– Кого чекаш, сестро?
– Кого Господ ќе ми го испрати, – одговори таа.