Поука (27.03.2026)

Многу од нас грешат против првата Божја заповед така што од сè извлекуваат разни „значајни“ за клучоци, гледајќи небесни знаци во сѐ.
Тешко грешат пред Господа и оние кои шират секакви гласини: за

Многу од нас грешат против првата Божја заповед така што од сè извлекуваат разни „значајни“ за клучоци, гледајќи небесни знаци во сѐ.
Тешко грешат пред Господа и оние кои шират секакви гласини: за

Постојат повеќе видови на молитва: преку јазикот, умот и срцето. Највозвишената молитва е молитвата од срцето, односно со учество на срцето преку понизност, смиреност и солзи. Да не се потпираме многу на читаната молитва, односно на усната молитва, преку јазикот. Таа е најслабата молитва, бидејки не учествуваат умот и срцето.
И вие, чеда мои, бидете секогаш будни и трезвени, за да не падне некој од вас во искушение, за да не биде уловен во мрежите не ѓаволот. Многу сакам да слушам за преуспевањето на секого од вас, се утешувам со послушноста на еден, со смирението - на друг, со трудољубието - на трет.
"Слава му на Оној што слуша сè! Неговата вистина е спој на сите молби. Таа го одобрува вистинското барање, зашто во него е скриен живот за оние што прашуваат; ја осудува лажната молба, бидејќи во неа лежи смртта за оние што прашуваат.
Плашејќи се од својата смрт и од тоа дека може да го загуби вечниот живот,
измачуван од совеста, тој прибегнува кон покајанието, -
кон овој посредник меѓу Бога и луѓето.
Страшната духовна змија нè учи како да ги победуваме со зборови оние,
кои сакаат да нè поправат.
Поради тоа гревот се умножува во нас и нема
во нас противник против себе.
А кога мојата душа ќе излегува
од телото, Ти дојди при мене,
милостива Владичице,
стивни го моето страдање,
олесни ги моите маки.
Смирението е сигурен водач; не му допушта на оној што го има да удри во гребените на немарот и да доживее бродолом. Напротив, како светлосен патоказ го води непогрешливо на сигурно пристаниште. Егоизмот е најголемото зло; тоа ни ги причинува сите наши падови, преку несмирени мисли.

На една мала станица го чекавме возот. Забележав една стара селанка покрај шините. Лицето ѝ беше овенато од старост, но озарено со онаа чудесна и таинствена светлина што често се забележува на лицата на духовните луѓе. Ја прашав:– Кого чекаш, сестро?
– Кого Господ ќе ми го испрати, – одговори таа.
„Не дојдов да донесам мир, туку меч“
Зар ти, како човек вистинољубив и милостив,
да не го знаеш длабокото значење на овие зборови? Мислам дека го знаеш,
но само бараш потврда.
Пријателството на зла личност е полошо од непријател.
Лукав пријател е ненаситен
Никогаш не е благодарен за стореното добро,
секогаш очекува повеќе.
Само ситните – мали души не можат, зашто не сакаат, да се нурнат во божествените длабочини на светот и таму да ја пронајдат неговата божествена логика, и идеја, и мисла, и смисла. Површински паразити, тие постојано остануваат на површината на светот, затоа и не можат надвор од прашината на светот.

Бидејќи многумина меѓу незнабожците, кои слушнаа дека Бог телесно се родил, се потсмеваат и го порекнуваат тоа, со што само ги вознемируваат и збунуваат простодушните луѓе, потребно е да го подигнеме својот глас против нив, и да не дозволиме со заблудите на тие безумни луѓе
Кој сум јас па мене да ме прашуваш за една ваква голема тајна? „Зборувај кога имаш нешто подобро од молчењето“, вели свети Григориј Богослов. И иако мислам дека молчењето сега е подобро од секој збор, сепак од љубов кон тебе ќе ти го изложам она што смирено го мислам за прашањето.

Знам многу добро дека и сега многумина меѓу вас се препираат, и едни оспоруваат а други оправдуваат и секаде голема расправија поради овој ден се води. Тие што оспоруваат тврдат дека овој празник е новововеден и дури сега внесен, додека тие што оправдуваат велат дека е
Господ во Своето Свето евангелие не учи, дека сатаната кога ќе го најде човекот изметен и празен, кога ќе го најде срцето неплодно, тогаш зема со себеси уште седум други духови, полоши од себеси, и влегува и се вгнездува во него, правејќи ја на тој начин последната состојба на тој човек полоша од првата (сп. Лука 11, 25).
Монасите и монахињите примаат врз себе пост, труд, понижување, бдение, сиромаштво, послушание и сите други завети, само и единствено за да се удостојат за таа духовна средба со својот Господ. А на овој тесен пат душата се удостојува за таа средба тогаш кога ќе се ослободи, ќе се очисти и ќе се украси.