Митрополит Струмички Наум: Поуки за духовните чеда
“ Никогаш Крстот не е без Воскресение! Никогаш молитвата кон Бог не е без одговор ! Никогаш тагата по Бог не е без радост ! Никогаш плачот по Бог не е без утеха! Страдањето, молитвата , тагата и плачот по Бог се истовремено сведоштво на присуството на Божјата благодат во нас, сведоштво на нашата лична заедница со Него ! Што друго ни треба ? “


Вечен и Милосрден Боже и Многумилостив Оче наш, маките и тешките неволји што ме снашле, страшни ја измачуваат мојата душа. Но, Тебе така Ти било угодно, затоа јас се’ доброволно поднесувам. Сите мои телесни страдања и душевни маки ги трпан и поднесувам како отплата за моите гревови, а за мое спасение. Те молам, Милостив Боже, дај ми трпение и сила за да поднесувам се’ онака како што Тебе Ти е угодно и да се спасам. Амин!

Свети Архангеле Гаврил, кој неизречена радост од Небесата на Пречистата Дева И донесе, исполни го со радост и веселба моето срце, ог гордост преогорчено. О, велики Архангеле Божји Гаврил, ти си И благовестил на Пречистата Дева Марија за зачнувањето на Божјиот Син. Извести ме и мене, грешниот, за денот на страшната смрт и помоли Го Господ Бог за мојата грешна душа, да ми ги прости Господ сите мои гревови и да не дозволи злото да ме задржи на страшните митарства.
Додека убиството на децата не биде прогласено за
Во младоста отец Јоаким боледувал од туберкулоза, која тогаш била тешко излечива. Една сабота, старците отишле на гробовите и го оставиле сам во ќелијата. Отец Јоаким ја преколнувал Пресветата Богородица да посредува, да измоли да го напушти овој живот, за повеќе да не ги мачи своите старешини. Тогаш му се јавила Пресвета Богородица. Од половината надолу била во пламен. Му кажала: Кој во мене се надева, нема да стравува ниту во овој, ниту во идниот живот“.
Христијанскиот живот е една борба. Првиот чекор на христијанинот е да научи да се бори. Од мигот кога христијанинот ќе посака да Го следи Христа, почнува една борба, една војна.
Мнозинството од народот смета дека добар поп е оној кој прави милосрдни дела. Некои ќе го ублажуваат попот кој се труди во добрите дела, иако потоа ќе го споредуваат со некој друг кој не прави, или на крајот од краиштата, не ги покажува.„Работата“ на попот не е да го храни народот, ниту да им ги плаќа сметките на оние кои не можат да си ги платат.„Работата“ на попот е да служи Божествена Литургија и да го проповеда Евангелието. Останатото,
Свeта Атанасија игумeнија (12 април) прeд свoјата смрт пoбарала oд свoитe сeстри, вo тeкoт на 40 дeна пo нeјзината смрт сeкoј дeн да пoставуваат трпeза за сирoмаситe и бeднитe. Нeјзината запoвeд сeстритe ја испoлнувалe самo дeсeт дeна, па пoтoа прeстаналe. Тoгаш свeтитeлката сe јавила вo придружба на два ангeла и им рeкла на сeстритe: “Зoштo ја пoгазивтe мoјата запoвeд?
- Зошто кога човек ќе се разболи, велат, дека Бог го посетил?
Монасите имајќи го опитот на Живиот и Вистински Христос биле и се особено чувствителни при секој обид за искривување на верата. Секако, учители на верата се Епископите и пастирите во светот. Монасите се истакнуваат како исповедници на верата, секогаш кога верата е во опасност. Господ ги повикува сите верници да ја исповедаат верата: "Секој кој ќе Ме исповеда пред луѓето, и Јас ќе го исповедам него пред Мојот Отец Небесен" (Мат. 10, 32).
























