Вести

Колку човекот станува подуховен толку помалку права има во овој живот. Должен е да трпи, да ја прима неправдата, да ги прима лошите зборови од другите. Еден никаквец (расипан човек) којшто е далеку од Бог има многу повеќе права: да напаѓа и да вика и да постапува неправедно.

Редакцијата на ’Битолски весник‘, највисокото признание за 2017 година – признанието за трајни вредности, му го додели на бигорскиот старец и игумен, Архимандрит Партениј“.

По врачувањето на наградата, отец Партениј се обрати кон присутните со кратко поздравно слово:

Во првата недела од Великиот Пост, на 25 февруари 2018 година, кога МПЦ-ОА молитвено го слави споменот на св. Мелетиј Антиохиски и св.Алексиј Московски, во храмот Рождество на Пресвета Богородица,во Скопје,свештеникот Драган Јанковски во сослужение на свештеникот Константин Стевковски  и  ѓаконот Методиј Митановски  отслужи  Божествена Литургија. Бројниот  верен народ се причести со Светите Христови Тајни.

 Духoвнитe луѓe судат пo духoт, а тeлeснитe пo тeлoтo. И вo дeнeшни дни, Eврeитe, кoи сe расeани пo цeлиoт свeт, никакo нe мoжат да научат духoвнo да мислат и да судат, туку сeкoгаш мислат и судат самo тeлeснo самo пo надвoрeшнoста пo oдрeдбитe на закoнoт напишан на хартија или вo прирoдата - нo никакo пo духoт.

Велат дека совеста му е противник на човекот – кога тој сака да ја исполни волјата на своето тело, а ако човекот не ја послуша својата совест, таа го предава на неговите непријатели. Затоа пророкот Осија, оплакувајќи го Ефрема, велелː „Ете Ефрем е угнетен, поразен е преку суд, оти посака да оди по суетни работи“ (Осија 5, 11);

- А тиe пo нив?
- Тиe при свршeтoкoт на врeмeтo нeма никакo да oдржуваат мoнашкo вeжбањe, нo нив
ќe ги пoстигнат такви тeшкoтии и искушeнија, та прeку трпeниeтo на тиe тeшкoтии и
искушeнија ќe сe пoкажат вo Бoжјoтo царствo пoгoлeми oд нас и oд нашитe таткoвци.

Дојдовме, најпосле, на прагот од Светиот Пост, во самото негово навечерие, кога Црквата упатува повик до секоја човечка душа да тргне по ова благословено четириесетдневно патување. Денес една тивка благодат засветли и ги допре сите срца, кои жедни за духовен подвиг, сега смирено стојат пред самите двери на ова благопријатно време.

Простувањето е примање на Бога во себе. Простувањето е врата, која ако простиме, ја отвараме и во срцето Го примаме Бог и оној на кого сме му простиле. Но ако некому не простиме, значи дека Христос е надвор од нашето срце и ние немаме ништо со Христос.
Простувањето е помирување, прво со Христос, а потоа и со ближниот.

Удостој ме, Добротвору, да Те примам со духовните раце, како Симеон во она време, и да се насладам со Твојата добрина, зашто Ти си единствената моја желба и наслада. Откако со љубов духовно ќе ги запалиме сите свеќи на добродетелите, заедно со Симеон и Ана да Го пресретнеме Христа, Кој сака да дојде да ги освети оние што Го воспеваат.

На 15.02.2018 на празникот Сретение Господово, Митрополитот Тетовско-гостиварски г. Јосиф во сослужение на свештениците од тетовското архиерејско намесништво богослужеше Златоустова литургија во соборниот храм свети Кирил и Методиј во Тетово, на литургијата верниот народ се причести со светите тајни.

Егоизмот во повеќето случаи ни ги прави најголемите духовни штети, бидејќи е најживото и најопакото дете на гордоста. Природно, ако не постоеше тоа “јас” и доколку луѓето би го употребувале само она “ти”, “тој”, “оној”, ќе постоеше смирение, љубов и благослов Божји во светот, така што луѓето ќе живееја рајски уште на земјата.

На 8 февруари 2018 г. во просториите на Агенцијата за иселеништво на Р. Македонија, Неговото Високопреосвештенство Митрополитот Европски г. Пимен оствари работна средба со директорот на Агенцијата  г. Никола Шалваринов, во насока на продлабочување на досегашната соработка, и понатамошно заедничко делување

И сега браќа архиереи од ГПЦ да ве прашам на денешен:
Ќе стоите ли и на портите на Рајот ако Господ Бод одлучи да нè прими во Царството Небесно, како денес што стоите на Синтагма и не нè сакате во ЕУ?Ќе роптате ли против таткото како што во денешното евангелие негодуваше другиот брат на враќањето на својот блуден брат?

„Благодатта се иѕлеа врз твоите усни, себлажен проповеднику Христов Тимотее, и направи да течат реки од догмати, кои ја напојуваат Црквата Христова, и кои принесуваат многубројни плодови, богомудар апостоле“ (песна од Канонот на Утрена на свети апостол Тимотеј).

На празникот посветен на св. Атанасиј Велики, Архиепископот г.г. Стефан во сослужение на Митрополитите Преспанско-пелагониски и администратор Австралиско-новозеландски г. Петар и Повардарски г. Агатангел отслужи Божествена Литургија во храмот „Раѓање на Пресвета Богородица“ во Скопје, притоа одбележувајќи 10 години од неговото осветување.

„Отфрли го гревот и ќе нема болести, зашто болестите кај нас настануваат поради гревот, како што тврди свети Василиј Велики. Од каде таа немоќ? Од каде се телесните повреди? Господ го создал телото, а не болестите, душата, а не гревот. Што е најполезно и најпотребно? Соединувањето со Бог и општењето со Него, со посредство на љубовта.

Молитвата треба да се кажува со внатрешното слово, но бидејќи на почетокот умот се нема навикнато на неа, ја заборава. Заради тоа ја кажуваме некогаш со уста, а некогаш со ум. Тоа се случува сe дотогаш, додека не се засити умот, така што молитвата станува енергија.

 Со горделивоста се уништува секое добро, а со смирението се истребува секое зло: верни, да го прегрнеме смирението и да се гнасиме јавно од лажната слава. При богатсво од добродетели, горделивоста нѐ осиромашува; напротив, и кога сме лишени од нив, смирението нѐ збогатува и нѐ оправдува, затоа и ние го придобиваме.

 Чисто ги советувал, користејки го познавњето на Светото Писмо, велејќи им: Луѓе слушајте ваму, каков век иде, што пишува во Евангелието? Најпрво ќе исушат бресјата, ќе загинат водите, ќе има војни, поштујте празниците, немојте да го кодошите комшилукот... Распламтени со љубов кон Бога, некои од нив подоцна и се замонашиле. Еден од нив, Спасо, во монаштвото Софрониј, бил од Ракотинци и служел во манастирот заедно со архимандритот.

На eдна плoча вo црквата “Св. Сoфија” билe врeжани збoрoвитe: “Изми ги грeвoвитe свoи а нe самo лицeтo”. Кoј и да влeзeл вo таа славна црква гo читал oвoј натпис и сe пoтсeтувал дeка христијанската вeра бара oд нeгo мoрална чистoта: чистoта на душата, на срцeтo и на умoт. Нo какo штo e вo срцeтo духoвниoт чoвeк, така и Гoспoд рeкoл: “Блажeни сe чиститe пo срцe”.