Полезно и потребно

Во спротивно, тој секогаш ќе нѐ држи закотвени долу. Егоизмот е исполнување на страстите. Тие го прават човека егоист. Човек кој постојано се оддава на страстите, обидувајќи се да ги задоволи, не мисли на никого, не води грижа дури ни за најблиските. Мислејќи дека е среќен и задоволен, таквиот во  стварност си го гради својот пекол и крајната несреќа.
Затоа, мили мои монаси и верници, свето послушание.

Болката е онаа душевна сила која Бог ја всадил во нас за да нè поттикнува да правиме добро, и да ја преточиме во љубов, радост и молитва. Наместо тоа, демонот успева да ја одземе оваа сила од “батеријата“ на нашата душа и да ја искористи за зло - ја претвора во депресија и  нè води во летаргија и очај. Го мачи човекот, го прави негов заробеник и го прави ментално болен.
Тајната е во тоа  да го претвориме ова дејство на искушувачот во нешто добро. Ова не е така едноставно затоа што тоа бара одредена подготовка.

Не, не е прекратка Господовата рака за да спасува, ниту увото Му е глуво за да не чуе, туку вашите беззаконија создадоа разделба, меѓу вас и вашиот Бог.
Вашите гревови го сокрија Неговото лице, и Тој веќе не ве слуша. Зашто вашите раце се облеани со крв, а вашите прсти во злостори. Усните ви изговараат лага, а јазикот произнесува неправда.Никој не подига глас за правда, ниту некој се застапува за вистина!

Јас те љубам и ти треба да ме љубиш! Бидејќи те љубам, треба да правиш како што сакам!“

Тоа не е љубов, туку диктатура. Тоа е ропство. Зароби ме бидејќи ме љубиш и треба да ме уништиш?!

Не можеш ли да ме љубиш без ништо да ти дадам?

Треба да се избегнува претеран и исцрпувачки пост, дури и во време на телесно искушение. Свет Исаак Сирин предупредува: „Чувај се од преголема изнемоштеност на телото, што може да предизвика мрзеливост којашто, пак, може да ја олади душата. Секој треба како на вага да го мери својот живот. За време на јадењето чувај се да не си дадеш слобода ниту во базначајните работи. Твоето седење нека биде целомудрено.

Пoдвижницитe вo пустината сe трудат да ја прeсeчат свoјата вoлја и да живeат спoрeд Бoжјата вoлја. Нeкoи пoгрeшнo мислат дeка пустиникoт живee сoсeма oсамeнo. Ниeдeн пустиник нe мисли така. Тoј живee вo друштвo на Бoга и на ангeлитe Бoжји и на упoкoeнитe свeтитeли. Кадe штo e чoвeкoвиoт ум, таму e и нeгoвиoт живoт. А умoт на пустиникoт e вo најгoлeмoтo, најчистoтo и најмнoгубрoјнoтo друштвo кадe штo мoжe eдeн чoвeк да бидe. Eднаш авва Маркo му прeфрлил на св. Арсeниј пустиникoт:

Напротив, штом си Го сретнал Христос, очекувај да почнат неволји и искушенија, оти патот по кој Го следиш Христа е тесен и страдален.
Христос во ниту еден миг во Евангелието не нè излажа и не ни вети живот во розеви облаци, барем не овде, на земјата. Ние можеме да се молиме за здравје и за сè друго што нам ни се чини дека е добро да бараме, но не смееме да очекуваме дека ако одиш во црква, се

Корисен човек

Не е секогаш најкорисен за народот оној човек кој е најугледен и кого го слуша сиот народ,  но многу често оној кој сокриен како совеста се моли на Бога за народот и кого Бог го слуша.

 Исихастичкото Предание во себе го вклучува не само практикувањето на Исусовата молитва, туку и целиот спектар на духовниот живот – борбата за чистење од страстите и здобивањето на добродетелите.
Ако го изгубиме допирот со исихастичкото Предание, ние (мирјаните и монасите) ќе се изгубиме на патот кон спасението, а можно е и да заталкаме во слепата улица на западно-христијанските доктрини. На пример, може да се нурнеме во пиетизмот – учењето според кое ние ќе бидеме спасени поради нашите добри дела.

 Дали гледаш, брате, што е Светата Литургија?

Таа ја претставува целата драма на Крстот и целата тајна на спасението на човечкиот род!

СЕВКУПНАТА ДРАМА НА КРСТОТ И ЦЕЛАТА ТАЈНА НА СПАСЕНИЕТО Е ПРИСУТНА ВО ТЕКОТ НА СВЕТАТА БОЖЕСТВЕНА ЛИТУРГИЈА!

Старец Клеопа Романски

Духот на овој свет од овци прави волци, додека Духот што иде од Бога од волци прави овци.
Апостолот уште додава дека сме примиле Дух Божји затоа ,,за да знаеме што ни е дарувано од Бога“.
Значи да дознаеме што е во нас од Бога и што не е од Бога,и да ја осетиме радоста од она што е од Бога и горчината од она што не е од Бога туку од духот на овој свет.

Целиот паднат свет е глупост квалификуван за досетливост. Глупоста е измама, самозалажување. Ѓаволот е лажго уште од почетокот. Тој вечно се лаже и себе и другите. Па неговите отровни лаги изгледаат интелигентно, најмногу зашто овозможуваат брзо задоволување. Глупоста е секогаш задоволна, а задоволството секогаш импресивно...

Кoга св. Василиск гo држeлe мачитeлитe
три дeна бeз храна и бeз вoда, па пoтoа му пoнудилe да јадe, тoј oдбил вeлeјќи дeка нe e гладeн.
“Јас сум, рeкoл, испoлнeт сo бeсмртна храна и нe сакам да примам смртна. Вас вe храни
зeмниoт лeб, а мeнe нeбeснoтo слoвo Бoжјo; вас вe вeсeли винoтo, а мeнe благoдатта на Свeтиoт
Дух; вас вe заситува мeсoтo, а мeнe пoстoт; вас вe пoткрeпува тeлeсната сила, а мeнe Крстoт

Во црква одиме за да се научиме да Го љубиме Христа, конкретниот Христос, конкретната Личност Која заради нас станала Човек пред 2000 години, Оној Кого Го гледаме на иконата, Оној со Кого се причестуваме секој ден, Оној Кому се обраќаме секогаш кога велиме – Христе помогни ми! Господи Исусе Христе помилуј ме! Тоа е целта на Црквата – да Го возљубиме Христа

Свети Јован стана ист таков голем подвижник; немаше спиено во кревет од моментот кога ги даде монашките завети па сè до своето упокојување 40 години подоцна. Јадеше само еднаш дневно, еден час пред полноќ. За време на првата и последната седмица од Великиот пост воопшто не земаше храна, а во останатото време од Постот се поткрепуваше само со просфора од олтарот.