о. Харалампос Пападопулос: ЗА ДА НЕ УМРАМ, ДАЛИ НЕ ТРЕБА ДА ЖИВЕАМ?
Да живееме во постојан страв да не се заразиме со вирусот не може да биде причина за нашето суштествување и егзистенција. Науката ни помага, но не може да нè направи среќни. Може да ми даде здравје, но не и радост. Да се зголеми животниот век, но не и да ја победи смртта. Може да ме направи здрав, но не и човек. Медицината не може да ги реши сите наши проблеми или да постави нови вредности за животот. Науката не може да стане новата религија на светот што слепо и непромислено ќе ја слушаме.


Во спротивно, тој секогаш ќе нѐ држи закотвени долу. Егоизмот е исполнување на страстите. Тие го прават човека егоист. Човек кој постојано се оддава на страстите, обидувајќи се да ги задоволи, не мисли на никого, не води грижа дури ни за најблиските. Мислејќи дека е среќен и задоволен, таквиот во стварност си го гради својот пекол и крајната несреќа.
Болката е онаа душевна сила која Бог ја всадил во нас за да нè поттикнува да правиме добро, и да ја преточиме во љубов, радост и молитва. Наместо тоа, демонот успева да ја одземе оваа сила од “батеријата“ на нашата душа и да ја искористи за зло - ја претвора во депресија и нè води во летаргија и очај. Го мачи човекот, го прави негов заробеник и го прави ментално болен.
Не, не е прекратка Господовата рака за да спасува, ниту увото Му е глуво за да не чуе, туку вашите беззаконија создадоа разделба, меѓу вас и вашиот Бог.
Треба да се избегнува претеран и исцрпувачки пост, дури и во време на телесно искушение. Свет Исаак Сирин предупредува: „Чувај се од преголема изнемоштеност на телото, што може да предизвика мрзеливост којашто, пак, може да ја олади душата. Секој треба како на вага да го мери својот живот. За време на јадењето чувај се да не си дадеш слобода ниту во базначајните работи. Твоето седење нека биде целомудрено.
Пoдвижницитe вo пустината сe трудат да ја прeсeчат свoјата вoлја и да живeат спoрeд Бoжјата вoлја. Нeкoи пoгрeшнo мислат дeка пустиникoт живee сoсeма oсамeнo. Ниeдeн пустиник нe мисли така. Тoј живee вo друштвo на Бoга и на ангeлитe Бoжји и на упoкoeнитe свeтитeли. Кадe штo e чoвeкoвиoт ум, таму e и нeгoвиoт живoт. А умoт на пустиникoт e вo најгoлeмoтo, најчистoтo и најмнoгубрoјнoтo друштвo кадe штo мoжe eдeн чoвeк да бидe. Eднаш авва Маркo му прeфрлил на св. Арсeниј пустиникoт:
Напротив, штом си Го сретнал Христос, очекувај да почнат неволји и искушенија, оти патот по кој Го следиш Христа е тесен и страдален.
Корисен човек
Исихастичкото Предание во себе го вклучува не само практикувањето на Исусовата молитва, туку и целиот спектар на духовниот живот – борбата за чистење од страстите и здобивањето на добродетелите.
Дали гледаш, брате, што е Светата Литургија?
Духот на овој свет од овци прави волци, додека Духот што иде од Бога од волци прави овци.
Целиот паднат свет е глупост квалификуван за досетливост. Глупоста е измама, самозалажување. Ѓаволот е лажго уште од почетокот. Тој вечно се лаже и себе и другите. Па неговите отровни лаги изгледаат интелигентно, најмногу зашто овозможуваат брзо задоволување. Глупоста е секогаш задоволна, а задоволството секогаш импресивно...
Кoга св. Василиск гo држeлe мачитeлитe
Во црква одиме за да се научиме да Го љубиме Христа, конкретниот Христос, конкретната Личност Која заради нас станала Човек пред 2000 години, Оној Кого Го гледаме на иконата, Оној со Кого се причестуваме секој ден, Оној Кому се обраќаме секогаш кога велиме – Христе помогни ми! Господи Исусе Христе помилуј ме! Тоа е целта на Црквата – да Го возљубиме Христа























