Поуки од Светите Отци

Тоа беше небесна глетка
Во шумата, на два часа од Оптина, живееше Отец Елисеј како подвижник, човек полн со едноставност и смирение. Со години изолиран и посветен на молитвата, тој се здоби со таква ангелска благодат што дури и шумските животни бестрашно му приоѓаа.

Да верува и' е својствено на возвишената и велика душа, а неверувањето е белег на неразумната и ниска душа.
    Треба да се знае вистината и да се верува во неа: каде можеш да ја добиеш неа ако не во Црквата, која е ,,столб и утврдување на  вистината” (1. Тим. 3:15)? Тебе ти е неопходно да примиш благодат: каде ќе ја најдеш ако не во Црквата, хранителката на Светите Таинства, без кои не се дава благодатта?

„Според природата, молитвата е сопостоење и единство на човекот со Бог. Според дејството, таа е одржување на вселената, помирување со Бог, мајка на солзите и нивна ќерка истовремено, смилостивување за гревовите, мост со којшто се преминуваат искушенијата, панцир кој штити од секоја мака, разбивање на демонските напади, служба на ангелите, храна на сите бестелесни, идно радување,

Кога Го имаме Христос во нас, може ли да дојде антихристот?“ Може ли нешто спротивно на ова да влезе во нашите души? Поради таа причина, дете мое, ние денес Го немаме Христос во нас, затоа што се грижиме за антихристот.
Кога е Христос во нас, сè станува Рај. Христос е сè, дете мое, и не треба да се плашиме од противникот,

Владичице Себлагословена, Пречиста Дево,

Рају сечудесен, Градино доброустроена.

Те молам, Сечиста, обалгодати го мојот ум,

управи ги моите мисли, просветли ја мојата душа.

Јаден сум јас! Јадно е моето секојдневно покајание, бидејќи нема цврста основа! Секој ден поставувам основа на градбата, и пак со сопствените свои раце ја уривам! Моето покајание сеуште нема добро начело. А крајот на лошата моја волја не се гледа. Јас сум заробен од страстите и од злата волја на ѓаволот, кој ме погубува.

 Ако некој посака да направи миризлив темјан тој треба да земе по четири еднакви дела "стакта, оникс, халан миризлив и ливан чист" (2. Мој. 30,34). Тоа се четирите добродетели: воздржливоста, храброста, мудроста и правдата. Кога сите тие се присутни во душата во потполно совршенство и со еднаква сила, тогаш умот, се разбира, нема да биде предаден од некаков внатрешен предавник.      

Како што телото и главата сочинуваат еден човек, така се едно Црквата и Христос. Како што нашето тело е нешто едно, иако се состои од многу делови, така и ние во Црквата сите сочинуваме нешто едно. Иако Црквата се состои од многу членови, сепак тие се едно тело. Еден Дух составил од нас едно тело и нѐ препородил,

Кога некој од братството ја отсекува својата волја и не обрнува внимание на туѓите гревови, стекнува плач. На тој начин се собираат неговите помисли, и така собрани раѓаат во срцето тага, плач по Бог, а плачот раѓа солзи.Солзите, кои се дар Божји, служат како знак за милоста Божја.

Како што пчелата во кошот скришно ги прави сотовите, така и Божјата благодат тајно

ја создава љубовта вo срцата. Така ја претвора и горчината во сладост и грубоста на срцето -

вo нежност. И како што златарот и резбарот, правејќи ги

своите украси на некој предмет ги прават постепено,

Да ја согледаме небесната височина и длабочината на земјата: да ја разбереме и нашата природа, да сознаеме што сме како луѓе: дека умираме и дека преминуваме зад границите на овој свет. Тогаш без какво и да е прикривање ќе излеземе пред лицето на праведниот Судија, за

Јас станав навистина верник, којшто се освести барем во 13-от час, дека во животот сѐ се плаќа согласно лошите или добрите дела кои ги вршиме. Гледате како дејствува Бог преку Неговите светители! Преподобниот Димитриј Басарабов не ми направи едно „вообичаено“ чудо, не ми го спаси животот на еден посебен начин, на пример, од една сообраќајка, но ми го отвори умот и ми помогна 

Кога Господ Исус Христос умираше на Крстот, Он и во смртните маки се трудеше да им биде од корист на луѓето. Не мислејќи за себе, туку за луѓето, Он издивнувајќи изрече една од најголемите поуки што воопшто му ги дал на човечкиот род. Тоа е науката за простувањето. Оче, прости им, зашто не знаат што прават!

 „Во последните времиња луѓето ќе ги спасуваат

љубовта, смирението и добротата.

Добротата ја отвора вратата на Рајот,
 смирението воведува во Рајот,

а љубовта го покажува Бога.“

Отец Гаврил имал и голем дар на прозорливост. Честопати патувал за Скопје и служел бдение во храмот Св. Параскева- Петка. Еднаш, на еден голем празник во црквата, една жена, во себе се молела на Бога да и помогне во нејзината прва бременост, бидејки имала компликации и крварења. Исто така, имала и големи искушенија во семејството. Таа се молела во себе, Бог да и даде здраво

Нè воведе прво во старата црква (во скитот има три цркви). Не доведе пред познатата икона на Мајката Божја, позната под името „Сладкое целование“ („Сладок целив“). Иконата е чудотворна по сила и прекрасна по својата уметничка убавина. На ниту една друга икона, Мајката Божја не изгледа толку бледа, како на таа стара икона.

Во последните времиња љубовта, смирението и добрината ќе ги спасуваат луѓето.
Добрината ги отвора вратите на Рајот,

смирението ќе не воведе во Рајот,

Поседујући дар расуђивања, старац Порфирије је морао упознати још једног великог старца нашег времена, руског старца Софронија, оснивача и првог игумана манастира Св. Јована Претече у Есексу у Енглеској. Написао је много књига, међу којима је широм света позната „Св. Силуан Атонски“, преведена на многе језике. Старац Софроније је живео крај старца Силуана, проглашеног за светитеља 1987.

Раскажувајќи за тој настан, старецот со смирение додаваше: „Света Ефимија ми се јави, не затоа што бев достоен за тоа, но затоа што ме вознемируваше едно прашање, поврзано со состојбата на Црквата. А освен тоа, имаше уште две причини“.

Христос го бараше доброто во секој човек, а ние го бараме злото.
Христос бараше добро во луѓето, сакајќи да ги оправда, но ние бараме зло за да ги осудиме.
За Христос беше болно да зборува за гревовите на другите, но за нас е пријатно.