Полезно и потребно

Името ангел-чувар е земено од следниве зборови во Светото писмо: ќе им заповеда на ангелите Свои за Тебе, да Те чуваат на сите патишта Твои (Пс. 90, 11).
106. За секој од нас постои ангел-чувар. Во тоа нѐ уверуваат следниве зборови на Господ Исус Христос: 

Покасно, кога царството се поделило на Израел и Јудеа, јудејците имале обичај на почетокот на секој месец, клечејки на коленици да му принесуваат молитви на Бога за – според нивното верување – среќно да го поминат целиот месец. И тие тогаш, според незнабожечките обичаи, ги попрскувале домовите со

На овие свети собори со дејството на

Светиот Дух се осудени сите ереси и

е објаснета и утврдена православната вера за навек.

Сега, ние, како крстени и од Бога избрани во благодат, нема потреба да талкаме за да стапнеме на ветената земја, туку ветената земја, како и патот, ни се дарувани во Литургијата, предвкусот на Небесното Царство, кое исповедаме дека го очекуваме. Во Христос не можеме да зборуваме за идни времиња како во Стариот Завет и за очекување на Месијата, туку за веќе реализирана и остварена цел

Со какви пофални венци да ги овенчаме Петра и Павла? Разделени телесно, а соединети духовно, први меѓу проповедниците на Бога; едниот како началник на апостолите, а другиот како оној што се потруди повеќе од другите, зашто нив, навистина, достојно, со бесмртна слава ги овенчува Христос нашиот Бог, Кој има милост голема.

  Погледенете го само нервниот систем; симпатички и парасимпатички, едниот ја успорува, а другиот ја забрзува работата на срцето. Така тоа Бог го устроил поради рамнотежа.
Потоа, погледнете го ендокриниот систем, тој е многу важен, можам само да кажам дека душата делува преку ендокриниот систем.

- Секој од вас нека земе по една птица, нека ја однесе некаде каде што никој не гледа, нека ја убие, а потоа повторно нека ја донесе.
И сите ученици отидоа, ги убија птиците и ги донесоа мртви. Сите, освен омилениот ученик. Тој ја донесе птицата жива.
- Зошто не ја уби? – го запрашаа.

Светителу, оче наш Науме, брзо услиши не и исцели го Божјиот слуга ( име ) со твоите молитви, да не речат неверниците : Каде е неговиот Бог ? О свет и преподобен оче Науме, покажи ја и на овој Твој слуга твојата сила што ти е подарена од Семоќниот Господ и  која и досега си ја

Јасен проповедник на Евангелието во Македонија си бил, себлажени, и во секоја човечка душа си ја вложил љубовта Христова. Затоа, откако ги протера сите прелестни собранија, православните ги научи верно да ѝ се поклонуваат на Троица несоздаденаː на беспочетниот Отец и Родител; на собеспочетниот Син; и на Светиот Дух Кој непосредно произлегува од Отецот, како од единствен извор на едното пресуштествено просто божество.

„Некој отиде во пеколот, но сепак сакаше да има храм таму за да се моли. И покрај неговата грешност, тој го сакаше Бога и сакаше да се моли.
Почна да го мери просторот за да направи темел…
Еден ѓавол го прашал што прави?

Затоа што грижата го покажува нашето неверување. Се грижиме само за тоа што ни предлага сатаната, а тој секогаш предлага нешто лошо. И дека ќе биде лошо, и дека не' враќа во минатото, па да размислиме, зошто не направивме ова или она. Минатото е минато, нема што да менуваме таму!

 Светите Отци озакониле овој Празник да го славиме по слегувањето на Светиот Дух, за да покажат, на некој начин, дека Неговото доаѓање се случило преку апостолите, осветувајќи ги и учејќи ги оние што ја носат нашата природа, за да ги усоврши оние што отпаднале од ангелскиот чин, да им го врати нивното поранешно достоинство и да ги доближи до Бога преку Христа:

„Секоја енергија која од Бога се простира на творевината и се именува со многу имиња, од Отецот излегува, низ Синот се протега, а во Духот Свет се совршува“ (Свети Григориј Ниски, „За тоа дека не смее да се говори за три Бога“).

Вистината за постоењето на Света Троица не е логична претпоставка која треба да се докаже по па

Нафората е осветен леб,кој бил принесен на жртвеникот и чија средина е извадена и употребена за свештеничка работа.Овој леб,како избоден со копје и осветен со божествени зборови,им се дава на верниците кои не се причестиле наместо Страшните дарови,т.е.Светата тајна Причест.

 Постепеното влегување во Царството Божјо, кое е внатре во нас, се повеќе го смалува просторот на “плот и крв, кои не можат да го наследат Царството Божјо” (1.Кор. 15:50). Ете зошто Светиите можеле да се хранат толку малку и истовремено да бидат физички силни луѓе. Небесната храна не е алегорија, туку чудо, со што истовремено не се намалува и нејзиното о.