Духовен Азбучник

Јас денес сакам да разговарам со вас за тоа, какво значење има Црквата во нашиот живот. Црквата е врата во Небесното Царство, и среќно е тоа семејство и оној човек кои стојат пред овие врати. Среќен е оној човек кој го чувствува значењето на храмот. Во црквата присуствува посебна благодат. Благодатта на Светиот Дух…

Монашкиот живот е суров, душата може да се стреми кон височини, но телото понекогаш нема сила да ја следи.
Службата заврши и ја напуштивме црквата. Додека чекавме да бидеме повикани во трпезаријата, друг монах, за да го задева својот

 Оваа Тајна може да се разбере само со вера.
Во тоа време и ние, драги мои, треба да се молиме за нашиот препород, за нашите роднини и блиски луѓе.
Сите ние сме грешни, нечесни и мрзеливи, затоа треба да Му пристапуваме на Господа со молитвата:

Во името на една подобра и поправедна заедница, го попречуваат човекот од потполната богочовечка заедница, која самата конечно ја успокојува и исполнува неговата природа, го поробуваат во одредени рамки на затворената машинерија на безличниот материјалистички свет, го лишуваат од гледањето на Небото

   Денешниот празник, во чест на изнесувањето на светиот Крст пред верниците, заради поклонение и благослов на водите, се совпаѓа со почетокот на Богородичниот пост. Празнувањето на овој празник започнува да се прославува најпрво во Цариград, за време на царот Мануил Комнен во чест на ослободувањето на престолниот град, каде што на овој ден се изнесувал чесниот Крст..

 Доколку те мрзи да ја практикуваш умната молитва повикувајќи се на послушанието, заслужуваш посебен прекор, затоа што според зборовите на св. Григориј Синаит, ни пустината, ниту осаменоста не се толку полезни за молитвата како што е послушанието.

Сите човечки страсти се опфатени во 3 причини:
а) задоволства на телото
б) гнев на душата и
в) себичноста на душата.

Проф. д-р  Јован Таковски

Отците беа боговдахновени не само во текот на некој собор, туку и пред и по него. Соборот не ги прави отците, туку тој е сочинет од отци. Затоа е боговдахновен. Соборот, кој не е сочинет од боговдахновени, не може да биде вдахновен. Така се објаснува разликата меѓу Православните и 

Ако некој сака да ја покаже својата љубов кон починатите и вистински да им помогне, тоа може на најдобар начин да го направи така што ќе се моли за нив, особено со давање на нивните имиња да се спомнат на Литургија, кога се вадат честици за живите и упокоените и се спуштаат во Крвта Господова,

Секое објаснување на гревот е таен и лукав обид човекот да се извини себеси и да се оправда, објаснувајќи ја вината. „Јас сум виновен за тоа и тоа, така и така“. Ако на духовникот и на неговото срце не му е јасно чувството за покајание, тој дополнително прашува како се случило тоа.

Нормална клетка од човечкото тело дава 2/3 или повеќе на потребите на телото. И зема за себе само она што ѝ е потребно за да го одржи животот.

А потоа умира.

Значи, здравите клетки умираат, отстапувајќи место на нови.

Секој човек, колку и да те сака, без разлика колку и вие да го сакате него, ( видете и вие во самите себе) - неговите можности се ограничени.
Тоа е човек, има мала моќ, мал е неговиот капацитет, само Бог дава целосен одмор на другиот човек и само Бог

 Бог не’ создава и ни се открива имено заради тоа, за ние да Го познаеме.

Токму во богопознанието е конечната цел и смисла на човечкиот живот1.

Во тоа се состои нашиот главен призив на земјата. 

Ако од нашите сили зависи сознанието на духовниот свет и Бога, ние би останале совршени незнајковци во тој поглед. И на тој начин, би биле одвоени и отфрлени на оваа земја без Бога, далеку од Него и од Неговата помош и утеха. Но, за среќа, тоа не е случај со нас. Бог знае дека ние не можеме

Можеби, од сите тешки прашања на луѓето, тоа за страдањето е најнеобјасниво. Зошто е потребно страдањето? Јас имам опит на страдање што ја облагороди мојата душа, и верувам дека за мене, страдањето беше неопходно. Но, тешко е секој да го прифати ваквиот принцип.

 Препушти се на болестите, препушти се на тагите, препушти се на староста, кога главата ти е веќе седа,
и само бескрајно повторувај: „Слава Ти, Господи, слава Ти!“ И сите твои болести ќе исчезнат, и сите твои таги ќе се распрснат, и сè ќе стане 10 пати подобро отколку што беше,   

Стихови за распнатиот со Христа разбојник:
Клучот на покајаниот разбојник ја отклучи рајската врата, кога рече:
Спомви си за мене (Господи, кога ќе дојдеш во Царството Свое).

Зарем Христос нема да нè погледне така, со болка, со прекор, со кроткост и воедно со жалење? И тоа е целиот Суд! Како топлиот, најсветол поглед, полн со љубов и тага ќе биде страшен, болен за срцето, кое ја предало оваа љубов! Тогаш душата веднаш ќе се сети на сè - колку пати, каде и кога била предавник.