Вести

И така, ако сакаш да ја одржиш победата над страстите, пребивај во молитва и со содејство на Бога внатре во себе, слези во длабочината на срцето и таму проследи ги следниве три силни дивови: заборавноста, мрзеливоста и незнаењето. Тие се потпора на вознемирувањата на мислите, преку нив навлегуваат другите зли страсти, се враќаат, дејствуваат, живеат и крепат во душите на сластољубивите

На 01.11. 20015 година, во 12ч. во  храмот  Рождество на Пресвета Богородица, во Скопје, ќе се организира  групно  венчавање. По тој повод се повикуваат сите верници кои имаат желба, а досега немале можност, да се венчаат во црква да се пријават лично во самиот храм кај парохиските свештеници  или на бројот 02 3227-165.

Раздразнителноста или лутината, е една од трите дела на душата. Дадена ни е не за да се гневиме на ближните, туку за да имаме ревност против гревот. А кога сме јадосани на ближните, ние го правиме тоа спротивно од намената на природата. Раздразнителноста во нас добива сила од гордоста.

Нашиот Господ го зеде не само телото, туку и душата, умот и волјата - сѐ што ѝ припаѓа на човечката природа – за да се соедини со целото наше битие, за наполно да го проткае, поврзувајќи го во целина она што е Негово со она што е наше... Тој споделува со луѓето сѐ, освен гревот... Во тоа е силата и благодатта на Светата Тајна на Причеста во душите...

„Навeчeр настанува плач, а изутрина гoлeма радoст. Oвиe збoрoви уштe значат дeка  нoќта e за плач, за мoлитва и за пoкајаниe какo и за бoгoразмислувањe. Пoсeбнo нoќта e за пoкајаниe, а вистинскo пoкајаниe нeма бeз плач. Нoќe чoвeкoт нeпрeчeнo размислува за свoитe дeла, за збoрoвитe и мислитe свoи и сe каe за сè штo направил прoтив закoнoт Бoжји.

Ревносната молитва е непосредна духовна должност за зачувување на круната на добродетелите – љубовта. Подвизувајте се во молитвата доколку сакате во вас да престојува Христос и Тој, како најопитен војсководец, ќе се бори заедно со вас. Ќе се бори со вас и ќе ви ја подари победата.

На   25.10.2015 година, кога светата црква го празнува споменот на Светите маченици Тарах, Пров и Андроник; Свети Мартин епископ Турски; Преподобен Козма Мајумски; Митрополитот Тетовско-гостиварски г. Јосиф, во сослужение со свештеници од Гостиварското намесништво го освети новиот храм „Св. Петка“ с. Церово-Гостиварско. Храмот е изграден од ктиторите г. Димчо и Даниела Трпески.

Денес, на 24.10.2015 г., Митрополитот Преспанско-Пелагониски г. Петар, во сослужение со Митрополитите Тетовско-Гостиварскиот г. Јосиф и Кумановско-Осоговскиот г. Јосиф, изврши големо осветување на новиот храм, посветен на преподобна маченичка Параскева – Петка во населбата Точила, Прилеп.

Вистината е чувството за Бога, коешто човекот го вкусува во себеси со чувството на сетилито на духовниот ум. Љубовта е плод на молитвата и таа со своето созерцание го возведува умот кон тоа ненаситно да ја посакува, кога умот без униние пребива во молитвата и човекот со умот, само во безмолвни помисли, се моли огнено и со жар. Молитвата е умртвување на похотните мисли на телесниот живот,..

Што е вистинско послушание сме сфатиле дури ако во отсуство на духовникот, замислувајќи го неговиот лик, мислиме дека тој е пред нас и одбегнуваме секаков разговор, или збор, или јадење, или сон, или што и да е друго коешто според нашето мислење би можело да му биде непријатно. Невистинските ученици се радуваат на отсуството на учителот, а вистинските го сметаат за загуба.

Во својата свечена торжествена проповед не се криеше и радоста на г.Пимен кој порача ,,Ова дело е достојно за секаква почит и треба  да продолжи и понатаму со многу јубилеи и со уште поголеми успеси а  гледајки се повеке млад народ на светите Богослужби верувам дека така и ќе биде!

Пред два дена, на фејсбук страната السيد المسيح, која презентира содржини од животот на Православната Црква од арапскиот свет, се појави видео запис, на кој јасно се гледа мироточење на резбаната надгробна плоча, со ликот на светиот великомаченик Георгиј Победоносец, во Лида, Израел.

Светиот и чудотворен појас на Пресвета Богородица што се чува во светогорскиот манастир Ватопед,  на 24  октомври (сабота) и 25 октомври (недела) ќе пребива во црквата на Успението на Пресвета Богородица во градот Халкида на островот Евија. Се смета дека ова е ретка и благословена прилика за сите оние кои не можат да појдат на Света Гора да се поклонат пред чудотворниот појас.

Градењето на нови Божји храмови, македонскиот православен народ отсекогаш го разбирал како градење на својот национален идентитет и на својата совесна христијанска личност. Македонецот уредно се грижи за зачувување на наследеното, но и за преземање нови творечки потфати во слава на едниот вистински и жив Бог...

Оној којшто својата совест ја смирил преку покорност кон духовниот отец до најголема мера, тој секојдневно ја исчекува смртта како сон, или подобро кажано како живот, и не се плаши, бидејќи сигурно знае дека не од него туку од неговиот духовен отец ќе се бара да положи сметка за него во часот на неговото заминување од овој свет.

Оној кој целиот свој живот го посветил на умилното и боговдахновено црковно пеење, кој со посебна љубов и страв Божји Му пеел на Бога, на Неговата Пресвета Мајка и кој толку силно ја привлекол Нејзината милост што Таа му подарила златник и ветила дека никогаш нема да го остави, беше прославен со сеноќно бдение во Рајчичкиот манастир на Св. Георгиј Победоносец.

По светата Литургија свои обраќања до присутните гости имаа Неговото Високопреосвештенство митрополитот Дебарско – кичевски г- дин Тимотеј, кој во својот говор рече:  „Токму таков пастир има Европската епархија, пастир обдарен од Бога со дарот на кроткоста“ со која, како што рече,  православниот македонски народ низ Европа го препознава. Свое обраќање имаше и претсавникот од шведското министерство за релгиски односи.

Денес, во салата при Соборниот храм Св. Климент Охридски во Скопје, во периодот  од 14:00 до 18:00 часот, професорите д-р Думитру Сорика и д-р Дорин Хандреа од Универзитетот во Букурешт - Романија, ќе одржат предавање  и практични вежби од фреско сликарство.
Ќе има можност да со набљудува  процесот на сликањето  на фрески.

АРХИЕПИСКОП ОХРИДСКИ И МАКЕДОНСКИ СТЕФАН

Гледајќи ве вас, а преку вас и руското православие и Руската црква, си велам колку е голема и спасоносна одлуката на кнезот Владимир да го прими христијанството, да го покрсти великиот руски народ. И сега, од временска дистанца од 1000 години, можеме ли да замислиме што означи изборот на светиот кнез да Му пријде на Христа, што тоа ...