Вести

Светата православна црква е болница, во која се лечиме сите од нашите страсти и гревови, но истовремено таа е и фабрика за светители. Според континуитетот и бројот на „произведени“ светители се гледа колку е жива, развиена и здрава една црква. Светоста не е одредена само за монасите или свештенослужителите, туку секој од нас е повикан кон светост, или поточно, кон единство со Бога и со ближните...

Среде овие релативно топли есенски денови, невообичаени за доцна есен, Рајчичката света Обител е во екот на интензивно градење, како резултат на зголемените потреби на сестринството во последните неколку години. Но за да се постигне ова, Обителта мораше да помине низ еден подолг период на подготовки со купување на земјиште и создавање на услови за денешното проширување. Затоа радоста на сестринството е неизмерна,

Црквата, според својата структура, е богочовечки организам, кој е складен само тогаш кога сите негови служби и дарови се во меѓусебна согласност. Затоа и апостолот Павле вели: „И не може окото да и рече на раката: Не си ми потребна, ниту, пак, главата на нозете: Не сте ми потребни... за да нема расправии во телото, а органите подеднакво да се грижат едни за други (1Кор. 12, 21-25).

"Богородице, Мајко на светлината што не заоѓа, спаси ги оние што се надеваат на Тебе, се молиме умоли Го со Твоите молитви предобриот Бог да ги упокои сега и одвека преселените каде што почиваат духовите на праведните, Сенепорочна, покажи ги наследници на божетвените блага во дворовите на праведните и во вечен спомен".

Прoрoкoт, кoј и самиoт првo грeшeл и ја oсeтил сeта смрдeа на грeвoт, збoрува за грeвoвнитe рани. Кoлку oд oва признаниe сe глeда нeчистoтијата на првитe грeвoви, истo тoлку сe глeда и пoвтoрнoтo oчистувањe на пoкајникoт. Бидeјќи сè дoдeка чoвeкoт врви пo гнoјниoт пат на грeвoт, тoј нe ја чувствува загушливата смрдeа на грeвoт...

Спoрeд нeизмeрнoтo Бoжјo милoсрдиe, мoжe.Вo врeмeтo на царoт Маврикиј ималo нeкoј пoзнат разбoјник вo oкoлината на Цариград. И вo oкoлината на прeстoлнината и вo самата прeстoлнина владeeл страв и трeпeт oд нeгo. Тoгаш царoт Маврикиј му испратил крст вo знак на вeра дeка нeма ништo да му направи акo сe прeдадe. Разбoјникoт гo примил крстoт и сe прeдал.

На 27.10.2016 година, на празникот Петковден, Митрополитот  Тетовско-гостиварски  г. Јосиф, во сослужение на Митрополитот Струмички г. Наум, извршија мало осветување на храмот „Успение на Пресвета Богородица“ – Маврово. Тетовско-гостиварскиот Митрополит на ктиторот г. Марјан Стојменов во знак на благодарност за изградбата на оваа црква во Руски стил која е реткост во Македонската Православна Црква

„А, доколку Бог не` создал да бидеме без волја и да го правиме само она што Он го сака, тогаш не би постоела слобода.

Бог го создал човекот така што самиот да бара да биде добар, самиот да го посакува тоа, на некој начин како негово постигнување, а всушност тоа произлегува од Божјата благодат.

 На 26.10.2016 година, беше претставен конзервираниот фрескоживопис во храмот „Пресвета Богородица - Перивлепта“ во Охрид. Возобновувањето на фрескоживописот, ревитализацијата на камбанаријата, како и на манастирскиот конак, се одвиваше во повеќе фази, започнувајќи од 2009 година па сè до денес. Голем придонес за остварувањето на оваа мисија има Амбасадата на Соединетите Американски Држави во Р. Македонија, која издвои..

На 22 октомври 2016 Лето Господово, на празникот посветен на св. апостол Јаков Алфеев и св. праотци Авраам и Лот, се изврши осветување на храмот Св. пророк Илија, во Горно Нерези, Општина Карпош. Чинот на осветување го изврши Архиепископот охридски и македонски г.г. Стефан во сослужение на свештенослужители од Скопската православна епархија по што следеше Божествена Литургија.

Иницијативата за градењето, како и идејното решение за Бигорскиот скит на Светите рамноапостолни сесловенски Првоучители и Покрстители, произлегуваат од големата љубов што нашиот Старец ја има за овие два Божествени Светилника на Црквата Христова. Дарител за изградбата на Скитот е благочестивото семејство на г. Горан Џикоски од Скопје, верно духовно чедо на нашата Света Обител.

Многупочитуваниот Митрополит г. Иларион, кој веќе десет години достоинствено и со ревност го носи тешкиот архиерејски и пастирски крст, е поранешен собрат на Свештената Бигорска Обител. Затоа, денес, по повод десетгодишниот јубилеј, неговиот некогашен соподвижник во монашката борба, нашиот Старец и игумен, Архимандрит Партениј, од името на целото бигорско братство му подари една скромна архиерејска панагија.

Убеден сум дека курсевите по руски јазик ќе имаат многу добра иднина и перспектива. Рускиоте јазикот на Достоевски, на Толстој, но освен тоа, тој е јазик и на голема наука и на голем бизнис. На руски јазик зборуваат повеќе од 300 милиони луѓе и знаењето на рускиот јазик во современиот глобален свет ја зголемува конкурентноста на оној што го познава, рече Шчербак.

За да ги градиме нашите општества и држави со највисоки стандарди и вредности, потреба е и црквата. Св.Климент нè направи наследници на бесценето духовно богатство кое што не познава граници -рече Поглаварот на МПЦ.

На 16.10.2016 год. во храмот св. Наум Охридски во Малме - Шведска,беше одбележан три годишен спомен од неговото осветувањето и се отслужи света литургија на каја чиноначалствуваше надлежниот митрополит Европски г. Пимен, во сослужение на митроплитот Брегалнички г. Иларион и митрпополитот Тетовско - гостиварски Јосиф, на литургијата сослужуваа свештеници од истоимените епархии.

Гран-при наградата на 14 – от филмски православен фестивал којшто се одржува во Киев, ја доби рускиот режисер Николај Достал за филмот „Монах и демон“. Филмот е приказна за еден монах од машки манастир (Иван Семенович Шапошников), кој станува објект на работата на ѓаволот, кој го искушува Иван за да го одвои...

Прв Меѓународен филмски фестивал за духовни и хумани вредности во Македонија, во Скопје, од 15 до 19 октомври

Од денешната програма на фестивалот БОГОРОДИЧЕН ПОКРОВ

Прв Меѓународен филмски фестивал за духовни и хумани вредности во Македонија, во Скопје,

од 15 до 19 октомври

Од денешната програма на фестивалот „БОГОРОДИЧЕН ПОКРОВ“

Ние живееме во многу алармантно време кога се бришат граници меѓу доброто и злото, кога духовните вредности кои се основа на човечката цивилизација, како што фамилијата, верата во Бог, љубовта кон ближните, самопожртвуваноста, совеста и правдата, секое добро човечко чувство денес се почесто се подложува под сомневање и нескриено исмејување.