Христoс ја сoставил oтсeчeната глава сo тeмниoт труп и гo oживeал тeлoтo на рoдoт чoвeчки. Oн e глава на нeбeснoтo вoинствo и Oн тoа никoгаш нe прeстанал да бидe. А какo твoрeчкo Бoжјo слoвo, Oн бил првo и глава и сè на сoздадeниoт видлив свeт, пoсeбнo на рoдoт чoвeчки. Нo сo грeвoт какo сo мeч грeшниoт Адам гo oддeлил трупoт oд главата. Oвoплoтувајќи сe на зeмјата Гoспoд...

 „Какo ќe сe вoзвиши дo љубoв кoн свoитe нeпријатeли oнoј кoј ќe ја прeкрши љубoвта кoн свoитe рoдитeли? Љубoвта кoн свoитe рoдитeли e главнo и oснoвнo училиштe на љубoвта. Бeз тoа училиштe нe сe oди пoнатаму.“

 Нeбoтo e дoм Бoжји. Црквата Бoжја e дoм Бoжји. Тeлата на луѓeтo кoи вeруваат сe дoм Бoжји. Таму кадe штo e Бoг, таму e дoм Бoжји, а кадe e дoмoт Бoжји, таму e свeтињата. Луѓeтo ја oбeсвeтуваат Бoжјата свeтиња и царскиoт прoрoк сe лути и гoри oд рeвнoст. Ситe наврeди на свeтињата тoј ги прима на сeбe и тиe паѓаат врз нeгo какo oган кoј сè ...

Да претпоставиме дека човек понекогаш страда многу и тешко, но малку се луѓето кои пострадале според примерот на праведниот Јов.
Поголем дел од страдалниците се подлагаме на страдање како последица или на неправилни мисли и мненија, или од погрешни дејствија. Но за страдалниците има и утешително слово од апостолот: "Зашто Господ го казнува оној кого што го сака; го кара секој син што го прима" (Евр.12.6)

Но, како да поминеме без сомнежи? Да се сместиме во стерилна средина, каде што нема никаква, совршено никаква неудобна информација, никакви други толкувања. Така некако, апостол Павле го опишал односот кон законот на оние, кои ги принудувале првите христијани да се обрезуваат: ако во законот е пропишано обрезанието, без него не се може, и верата во Христа може да се прими само во комплет со сите ритуали на Мојсеевиот закон.

Неспорно е дека сме некултурни, невоспитани, необразовани, дека се восхитуваме на секаков евтин (но и скап) кич, дека турските сапуници ни стануваат мерка за стварноста и вредностите, дека во кафаните ечи турбо-фолк, дека на празниците и свеченостите го оставаме зад себе и она малку достоинство што го имаме. Сето тоа е премногу очигледно. Прашањето што ме мачи е: дали ако тоа се промени ќе станеме навистина подобри?

Уште од самото основање на Светата православна, соборна и апостолска Црква, псалтите завземале значајно место во богослужебниот живот на ранохристијанската Црква. Во житието на св. Игнатиј Богоносец - епископ Антиохиски читаме, дека тој го вовел во својата диоцеза антифоното пеење, односно пеењето на две певници. Тој тоа го сторил по примерот на самите свети ангели,...

„Со Божјата помош на наша страна, ќе победиме во Ирак!“, објави Џорџ Буш пред почетокот на војната. „Борете се, како Самиот Бог да ви наредува!“, ги бодреше Садам Хусеин војниците во спротивниот табор. Водачи кои се повикуваат на Бога за да ги оправдаат своите експанзионистички планови. Војски кои ја просат Божјата помош пред почетокот на воени дејствија и кампањи. Но, која е улогата на Бога во една војна?

Управникот на синагогата Јаир паднал пред нозете Исусови и Го молел да отиде во домот негов. Неговата единствена дванаесетгодишна ќерка била тешко болна и умирала. Христос Бог, нашиот добар Пастир, подготвен да ја положи душата Своја за овците Свои, се согласил и заедно со Јаир, следени од многу народ и од светите апостоли, тргнал кон домот Јаиров.

Ава Сисој говорел: „Биди смирен, откажи се од својата волја, не грижи се за ништо световно и ќе бидеш спокоен.“ Еден брат го прашал ава Сисој: „Што да правам со страстите?“ Старецот му одговорил: „Секого го искушува неговата похот, која го влече и мами.“

„Целта на аскетско-исихастичкиот живот е суштински истоветна со целта којашто Светото Писмо ја поставува пред сите христијани: да се стекне свест за благодаттa на Крштевањето, којашто веќе му е дадена на секој човек, но е помрачена со гревот. - „А, постојат два начина како да ја придобиеме енергијата на Духот, којашто светотаински сме ја примиле при Светото Крштение:

Можеби некоја улога одиграа некои мои предци – луѓе од светиот живот, затоа што во нашиот род имавме свештеници, мајка Софија, игуманија на манастира во Новгородската губернији која погинала за вера. Имаше уште некои луѓе со одредени духовни заслуги. И ете, мислам дека и тие ме спасуваа, затоа што до верата доаѓав по чудни патишта. На пример, децата во моето одделение – некое време работев како селска учителка – ми говореа: „А денеска е Велики четврток,...

Пред една годинa, (2014) раководството на епархијата донесе уште еден игумен во манастирот. Со неговото доаѓање, за жал, работите уште повеќе се искомплицираа.
    Во истата 2014 година добив и награда за заслужeн граѓанин за придонес во општествениот живот на Австралија, од тогашниот премиер Тони Абот, што беше промоција за целата МПЦ – ОА, како и за целата македонска заедница. За жал, следуваше уште поголемо заладување на односите со истите луѓе од епархијата.

Секоја човечка душа е пустина и пекол, додека во неа не влезе Господ Христос.

Литургијата е чудесен дар од Исус Христос. Литургијата е мост преку кој може да се премине во вечниот живот. Запаметете, тое е завет од Господ!

Литургијата е чудесен дар од Исус Христос. Литургијата е мост преку кој може да се премине во вечниот живот. Запаметете, тое е завет од Господ!
Св. Јован Златоуст вели дека Божествената Литургија навистина е голем и чудесен дар; Божјите ангели ни завидуваат нам, луѓето, на кои им е дадена среќата – примање на Божјите Тело и Крв.

Љубовта доаѓа во срцето постепено, имено преку добрите дела. Кога им правиме добро на луѓето, престануваме да бидеме рамнодушни кон нив, далечината меѓу нас се намалува – и тие ни стануваат ближни. И колку повеќе им правиме добри дела, толку е посилна љубовта во нашето срце, затоа што нема друг начин или друга можност да растеме во љубовта.

Целиот свет најде во тебе заштитник, страдалнику, кој ги победуваш незнабошците. И, како што си ја победил горделивоста Лиева, и за борба си го охрабрил Нестора, така свети Димитрие, моли се на Христа Бога, да ни дарува милост голема.

„На многу од нас ни е познато колку е опасно да се изгубиме во шумата, кога во еден момент ќе нема да знаеш каде да одиш и ќе те опфати страв. А што се случува кога човекот ќе се загуби во својот живот? Светите Отци многу добро сфаќале дека тој феномен на блуд и заблудување е вистински поврзан со помрачувањето на моралното чувство.

На 08.11.2015 година, кога го празнуваме споменот на светиот великомаченик Димитриј, патрониот празник на соборниот храм на нашата епархија и големиот заштитник на градот Битола, Митрополитот Преспанско-Пелагониски г. Петар отслужи Божествена Литургија во истоимениот храм „Свети Димитриј“, во Битола.

Може ли да се надеваме на светот? Кому тој не му ласкал? Кого не го излажал? Тој ветува многу, но дава многу малку. Само оние кои се надеваат на Господа, по зборовите на светиот Давид, нема да погрешат, то ест, нема да се излажат во својата надеж!