На најубавата полица, покрај сите други инструменти, лежел мал и обичен дрвен клин, на чија етикета пишувало„Гордост“.

Богочовекот Христос го исполни целиот Очев Домострој на нашето спасение и го вложи во нашето срце како подарок, преку 

Слушнете и запаметете ги, браќа мои, овие четири збора: РАЗБУДУВАЊЕ, ПОКАЈАНИЕ, ОЧИСТУВАЊЕ, ПРИЧЕСТУВАЊЕ.

Соединувајќи се со Христа, си го оставил светот, живеејќи по Дух,

Нашиот однос кон Бог е давање. Само на тој начин ќе познаеме колку Он, веќе, целосно ни се дал, во Домостројот на Спасението.“

Стојте цврсто на духовна стража, затоа што не знаете кога Бог ке ве повика кај Себе

Како Христов сродник познавајки те о Јудо,и како храбар маченик свештено те восфалуваме,

Дните на човекот се како трева; како полски цвет, така прецутува тој; ќе дувне ли над него ветар, и веќе го нема, и местото негово веќе нема да се познава.“ (Псалм 102)

Затоа нема сомнеж дека Господ Бог правел чуда и преку Светиот Крст, светите икони и светите мошти.

Најдлабоката осаменост не е кога околу нас нема луѓе, туку кога веќе не можеме да живееме во мир со сопственото срце.

Но Бог е долготрпелив и многумилостив. Тој не нè остава во нашите заблуди, туку нè води, нè обликува и нè подготвува

„Да се испрати светлина во темнината на човековото срце – тоа е должноста на еден уметник.“

Споменот за ова прекрасно чудо, преточен во сеноќното богослужение во чест на иконата „Достојно ест“, 

Окото е слика на умот,а телото е слика на душата.,,Ако светлината, што е во тебе е темнина,тогаш каква ли ќе биде темнината." -