„Кога бездната ќе стане пат: За заспаната совест и исцелението на душата“
Најстрашните гревови не се само оние големи и видливи, туку оние што престанале да нè болат. Кога лагата станува начин на одбрана, блудот се нарекува слобода, одмаздата се крие зад правдата, а гордоста се претставува како достоинство, тогаш совеста почнува да се помрачува. Човекот повеќе не чувствува дека паѓа, затоа што почнал бездната да ја нарекува пат.
Гревот што постојано се повторува навлегува во сите длабочини на човекот. Го заматува умот, го стврднува срцето, ја ослабува волјата и остава последици и врз телото – преку постојана напнатост, немир и недостаток на вистински одмор. Не секоја душевна или психичка болест е последица на грев, и никој не смее да биде осуден поради своето страдање. Но гревот што се храни, се крие и се оправдува, додава уште поголема темнина врз раната и го оддалечува човекот од вистината, од ближните и од самиот себе.
Понекогаш телото почнува да го кажува она што душата со години одбивала да го признае. Се појавуваат постојан замор, раздразливост, страв, внатрешна празнина и неспособност да се прими љубовта. Непризнаената рана не исчезнува. Таа тивко продолжува да дејствува, станува сѐ подлабока и ги ранува и оние околу нас – преку студенило, нагли избувнувања и губење на способноста искрено да се љуби.
Исцелението започнува со нешто што често боли – со признавањето на вистината. Исповедта не е само набројување на гревовите, туку слегување во длабочината на срцето, каде што лагата за самиот себе повеќе не може да опстане. Покајанието засекува, но не уништува; боли, но очистува. Бог не ја посрамува отворената рана, туку милостиво ја допира и ја ослободува од власта на темнината.
На денешното време не му се потребни поубави оправдувања, туку расудување, вистина и враќање кон Бога. Ниту еден грев не е поголем од Божјата милост, но милоста не го претвора злото во добро. Благодатта исцелува само она што човекот ќе го изнесе на светлина, а новиот живот започнува тогаш кога ќе престанеме да го оправдуваме својот пад и со смирение ќе побараме спасение.
Мајка Силуана / подготви С.Стефковски
