БИДИ МИЛОСТИВ КОН МЕНЕ, ГОСПОДИ!

Сакам да сум на должност во храмот. Оваа седмица беше исполнета со служби, исповеди и средби со луѓе. Секогаш се збогатувам духовно, учам нешто ново, повторно се откривам себеси и го гледам богатството во секоја една душа.
Пред неколку дена на вратата од мојата канцеларија затропа некој  и после мојот краток потврден одговор, влезе еден мој познаник, повозрасен христијанин. Се немавме видено одамна. Започнавме топол, пријателски разговор и тој го сподели со мене следново: „Оче, кога бев млад христијанин, се молев со часови и барав од Бог многу работи. Се молев за видливи и невидливи дарови, придобивки, успех во работата, кариерата и воопшто за се што ми требаше во тој момент. Речено е: „ Молете се и ќе ви се даде; барајте и ќе најдете “. И јас настојував, се молев, истрајував во молитвата. Сега, долги години, откако сум во Црквата, се молам само за една работа - Бог да биде милостив кон мене! Ништо друго! Затоа што Неговата милост содржи се: љубов, грижа, поткрепа во секој ден и секој момент. Само станав помудар и сфатив колку сум слаб. Покрај тоа, од лично искуство се повеќе сум убеден дека Бог најдобро знае што е потребно за мене и Он одлучува точно кога ќе ми го даде.
Скоро во една книга, збирка совети од светите отци, наидов на едно упатство што особено ми се допадна: „Господи, на кој начин ти е угодно и како што Ти сакаш, помилуј ме!“ Откако ќе ги завршам утринските молитви,си ги повторувам овие зборови неколку пати. И знаете, јас живеам полесно на тој начин. Ги кажувам искрено, со сета душа и срце, и имам чувство дека Бог ги прифаќа како чиста жртва. Ова многу ме смирува, а исто така почнав да забележувам дека работите во мојот живот се подобруваат. Порано се грижев, препирав и се беспокоев за многу нешта, но сега повеќе не е така. Сè му доверувам  на Бог и интересно – тоа ме успокојува. Научив да се опуштам и мисловно и емоционално. Ова е мојот испробан и проверен рецепт. Мојот духовен витамин за секој еден ден “.
Го ислушав и си реков: „Колку мудрост има во овој човек. И што е најважно - колку смирение. Но, ова не е апстрактно, суво и смирение откинато од драмата на битието, но длабоко, искрено и чисто. Како злато во печката и зрно меѓу плевелот. Смирение кое извира од кладенецот на страдалната душа. Тој го нашол најкраткиот пат до Бога. Научил да го повикува кратко, од дното на душата. И што е најважно - да му доверува сè на Него. Како дете што влегува во продавница за играчки со својот татко и зашеметено од толку многу искушенија, тој се свртува кон него и му вели: „Тато, одбери го најдоброто за мене!“ И не само што го прима, туку и се радува на татковата љубов. Тоа е радост во полнота и взаемност.
Овој мој познаник дејствуваше едноставно и правилно,и што е најважно - Богоугодно. Притоа, тој дава пример за нас, високоумните, образованите, „специјалните христијани“. Оние кои се секогаш подготвени да подучуваат и расудуваат. Оние кои во училиштето на животот  претпочитаат прво да бидат учители отколку ученици. Оние кои се декларираат за судии и го прифаќаат монополот да ги етикетираат туѓите постапки. Овој човек се свртел кон себе си без дури и да се обиде да го коментира светот околу себе,бидејќи едноставно ја сфатил својата слабост и целосната беда без Бог. Сфатил дека тоа е прашина и пепел, сенка и магла, здив што поминува. Преку горчината на своето искуство, тој ја осознал својата лична ништожност и целосна недостојност пред Неговото величие. Ја скршил својата гордост, се понижил по сопствена волја и на тој начин му се приближил на Бога. Тој е поблиску до Него отколку јас. Тој е во подножјето на Неговиот престол, за разлика од мене, иако сум свештеник и Бог ми дозволил да располагам со Неговото Тело и Крв. Затоа треба да се поучам од него.
Затоа што Бог ги сака сите, но особено смирените. Тој го кажува тоа и во Светото Писмо: „А еве, на кого ќе погледнам, на смирениот и бедниот по дух, и оној што трепери пред Моето слово“ (Иса. 66: 2). Големо откровение е да ја осознаете својата немоќ. Ова е својствено само во најчистите срца. Тоа е плод само на оние што го носат Бога како печат на својата душа. За оние кои не само што разбрале, туку и биле задоени од мислата дека без Него тие се навистина  ништо. Тие кои што разбрале дека се значајни само ако ја одразуваат Неговата слава и живеат во сенката на Неговите крилја. Тоа се вистинските синови и ќерки Божји, кои на секој начин се обидуваат да бидат икона Божја и искрени работници, а не наемници на Неговата нива. Преку горчината на искуството, тие ги научиле лекциите во суровата школа на животот и не сакаат да се појавуваат на поправен испит. Тоа се оние кои се уморни од експериментирање со себе си и се исцрпени од скитањето низ своето незаситно јас и затоа го напуштиле оружјето на егоизмот и клекнале пред Неговите нозе. Тоа се оние мудри души кои го прифатиле верувањето: „Не сакам да бидам јас, туку Ти, Господи!“.
Еден од големите отци на 19 век, Свети Филарет Московски, во својата “Секојдневна молитва” вели: „ Господи, не знам што да побарам од Тебе. Само Ти знаеш што ми е потребно, и Ти повеќе ме сакаш отколку што сам знам и умеам да се сакам себеси. Оче, дај му го на Твојот слуга она што и сам не умее да го побара. Не се осмелувам да барам ни Крст ни утеха, а само стојам пред Тебе и срцето мое е отворено за Тебе. Ти ги согледуваш потребите што јас не ги знам, па затоа гледај и постапи со мене според твојата милост. Порази, но и излечи; собори, но и подигни. Ништожен и нем сум пред Твојата света волја и недостижните, за мене, Твои судови. Себеси се принесувам жртва за Тебе и Ти се предавам. Немам друга желба, освен таа - целосно да ја исполнувам волјата Твоја. Научи ме да се молам. Самиот Ти, моли се во мене Господи. Амин!  “.
Пројавите на Светиот Дух ги посетуваат сите чисти срца кои Го повикуваат и бараат од Него да им го просветли животот. Кога Бог ги раздава своите дарови, Тој не гледа ниту на лице ниту на било каква световна или животна привилегија. Ги опфаќа само оние кои искрено се каат за своите гревови, се каат за своите дела и се подготвени да се помират со Него. Им испраќа ангели и великодушно им дава преку Неговата благодат. Тој е Татко на сите и како таков топло ги милува и прегрнува оние кои се однесуваат како синови, а не како наемници. Тие го држат Неговиот завет и сфаќаат дека можат да одат напред само ако ја стават својата мала рака во Неговата моќна десна рака. Нека ние, кои тргнавме на патот кон Неговото царство, ја стекнеме оваа многу потребна понизност што ќе не направи достојни да стоиме десно од Неговиот престол. Амин.

 
отец Јасен Шинев
превод Симеон Стефковски
извор Богоносци.бг