Во овој ден правиме спомен на Второт и непоткупливо Христово пришествие, што божествените отци го одредиа од две причини: прво, заради оние кои знаат за Божјото човекољубие, па живеат мрзливо, велејќи: Бог е човекољубив, па кога ќе се ослободам од гревот( кога ќе се покаам), сум ја завршил целата работа. Второ, потсетување на овој страшен ден се прави за да знаеме што не очекува еден ден по смртта, та оние што овој живот го минуваат во мрзливос и неодговорно, да се исплашат од она што ги очекува и да почнат да живеат добордетелен живот, и да не се надеваат само на Божјото човекољубие,  но да знаат дека Бог е и праведен и дека ќе даде секому според неговите дела. Инаку, и душите на починатите  треба да излезат пред Судијата. Затоа, овој празник на некој начин претставува и крај на сите празници, бидејќи тој чин- Страшен суд, ќе биде конечен за сите нас.

Треба да се знае и тоа дека идната недела ќе се потсетиме на почетокот на светот, на паѓањето и изгонувањето на Адам од рајот. Денешниов, пак, ден( празник) е крај на сите денови, како и на самиоит свет. Од оваа недела се скусува храната ( повеќе не се јаде месо), а не повикува и на милостина кон ближните. Исто така, бидејќи со храна бевме истерани од рајот, и и паднавме под осуда и проклетство, по примерот на Адам од наредната недела, се молиме Христос и нас повторно да не воведе во рајот.

Во денот кога Светат црква го слави споменот на свети Лав I, папа Римски и  свети Флавијан.

 „Со Твоето неискажливо човекољубие, Христе Боже, удостој не и нас со Твојот посакуван глас, и придружи не кон оние од Твојата десна страна, и помилувај не. Амин.“

Во толкувањето на денешното Евангелие, професор Јован Таковски беседеше за две доаѓања на Господ Исус Христос и за двата Суда. Во првото Негово доаѓање, тивко и без слава, Тој ни ја остава Црквата за наше спасение, а со Второто доаѓање на Господ Исус Христос, кога Христос ќе дојде во сета Своја слава и со сите свети ангели, ќе не запраша, што ние сме направиле.„ Вистина ви велам, доколку сте го направиле тоа на еден од тие Мои најмали браќа, на Мене сте Ми го направиле “(Мат. 25, 40)

Тогаш ќе инм каже на оние што се од левата страна:

„Одете од Мене, проклети, во вечен оган, приготвен за ѓаволот и неговите ангели.

Зашто, гладен бев и не ми дадовте да јадам;

жеден бев и не Ме напоивте;

Странец бев, и не Мме прибравте;

необлечен бев и и не ме облековте;

болен и во затвор бев и не Ме посетивте;

(Мат. 25, 41- 43)

Свети Лав I, папа Римски    

Роден е во Италија од благочестиви родители. Најпрво беше ѓакон кај папата Сикст III, а по неговата смрт и покрај неговото противење го возведоа на престолот на римскиот папа. Кога Атила со Хуните дојде близу Рим и се подготвуваше веќе да го разори и запали овој град, Лав излезе пред него во архиерејска облека, го скроти гневот на хунскиот водач и ја оттргна пропаста од Рим. Колку што врз Атила подејствува советот на Светиот човек толку го уплаши и визијата на Светите апостоли Петар и Павле кои стоеја покрај Лав и со пламени сабји му се закануваа на Атила. Овој папа не само што го спаси Рим туку ја помогна и заштитата на Православието од Евтихиевата и Диоскоровата ерес. Таа ерес се состоеше во слевањето на Божествената и човечката природа кај Христос во една и следственото одрекување на двете волји во личноста на Спасителот. Заради ова беше свикан Четвртиот Вселенски Собор во Халкидон, на којшто се прочита посланието на Светиот папа Лав, коешто тој прво го напиша па го положи на гробот на Св. Петар, а Св. Петар го исправи. Пред смртта четириесет дена помина во пост и молитва на гробот на апостолот Петар, молејќи го да му јави дали му се простени гревовите. Апостолот му се јави и му кажа дека сите гревови му се простени, освен гревовите на ракополагањето свештеници (во што се гледа колку тежок е гревот на недостојното ракополагање). Светителот повторно се предаде на молитва сѐ додека не беше известен дека и тие гревови му се простени. Тогаш мирно Му ја предаде душата на Господ. Свети Лав се упокои во 461 година.

Свети Флавијан - Патријарх Цариградски после Прокло. Современик на Св. папа Лав. Се бореше одлучно против Евтихиј и Диоскор, но не го дочека жив триумфот на Православието на Четвртиот Собор, зашто претходно на еден еретички собор го биеја и го газеа толку бездушно, што таму и умре. Верен војник Христов, храбар бранител и исповедник на православната вера. Се упокои во 449 година.

Кон крајот на Светата Литургија, Митрополит  Европски г. Пимен пристигна во црква  Св. Спас во Драчево,  за да го крсти Божјото чедо Софија.

Друго:

Крштевка во црква Св. Спас, Скопје (02. 03. 2008г. )

Посети:{moshits}