Времињата никогаш не биле поинакви од денешните. Човековите непреобразени страсти постојано го валкале неговиот божествен образ и

Омразата никогаш не останува само насочена кон оној кого го мразиме. Најнапред согорува во срцето на оној што ја носи.

Полагањето на твојот чесен појас, Дево чиста, Црквата светло го празнува, и постојано ти вика: Сите нас препаши нѐ против силата вражја, и животот

Понекогаш возрасниот човек во себе носи дете кое сè уште чека да биде избрано. Чека збор што никогаш не го слушнало, прегратка што му недостасувала, поглед што 

Молитвата ретко исчезнува одеднаш. Најнапред ја одложуваме, потоа ја избрзуваме, а после усните ги изговараат зборовите додека 

Тој започнува така што го вселува пеколот во човекот,а завршува така што човекот го вселува во пеколот.“ 

Паничниот напад не е глума, морална слабост или доказ за недостаток на вера. Понекогаш телото го вклучува алармот за рани, исцрпеност или

Што и да се случи, сѐ што е само човечко има и свој крај, а единствен вистински Господар на лозјето е секогаш Бог. Бог нема да го остави тоа да пропадне:

Свети Исак Сириски додава:„Ако не можеш да бидеш миротворец, тогаш барем не биди човек што го сака немирот.“

Споменот на праведникот е со пофалба,а тебе ти е доволно и ведоштвото на Господа, Претечо,

Не жалиме што младите повеќе не слушаат, но избегнуваме да признаеме дека со години сме ги оставале екраните да ги воспитуваат. Им купувавме телефони за да имаме мир, им нудевме работи

Постојаното споредување не нè збогатува со сознанија, туку ни ја краде благодарноста и нè учи да го презираме вистинскиот живот што Бог ни го доверил.

Понекогаш човек вели: „Јас само ја кажувам вистината“, но зад зборовите може да се крие желбата да победи, да казни или да го понижи другиот.

Треба да внимаваме на себе, да се контролираме. Кога непријателот ни носи лоши, зли помисли, треба да се трудиме да ги истераме и да ги замениме со добри, благи помисли.

Кога бараме само човечка правда и вината ја лоцираме во другите – надвор од себе, тогаш ни се случува енергетско растројство: поголемиот дел од нашата енергија – сакале или не, го насочуваме кон оноj

Секако, молитвата не ја кажуваме механички, туку со свест и чувство Кому се обраќаме. Кога си сам и мируваш – пробај да ја насочиш енергијата на својот ум кон срцето, каде што е изворот на нашето слово: Господи Исусе Христе, помилуј нас!