ПСАЛМ 90
Бог е наш вечен заштитник

1 Кој живее под закрилата на Севишниот, тој престојува во домот на небесниот Бог.

 Преку Светото Писмо можеме да видиме дека стравот не е секогаш знак на слабост, дека храброста не значи отсуство на страв и дека најважното прашање е кому ќе му дозволиме да управува со нашиот живот.

Божјата волја има многу патишта. Ќе менуваме правци, ќе поминуваме низ различни крстосници и околности. Но суштината е да бидеме со Него.

Светителите не сакале да станат светители — сакале да станат љубов. А кога ќе станеш љубов, тогаш си и светител!

 Во храмот „Свети Димитриј“ во Скопје беа отслужени Празнична вечерна богослужба и Акатист, на кои чиноначалствуваше Неговото Високопреосвештенство, 

„И удостој, Господи, со нашиот вход да влезат и ангелите што сослужуваат со нас!“

Свети Георгиј никого не истерал од таму. Тој и понатаму е таму и го чека денот кога грузискиот народ, со покајание, ќе ја отвори таа врата.“

Таа не се огледува во она што го исповедаш со зборови, туку во она што го зрачиш кон другите.

  Свети Димитриј Мироточив е роден од благородни и побожни родители во градот Солун. Неговиот татко беше солунски војвода, кој потајно веруваше во Господ Исус Христос 

Голема е потребата  од  нашата молитва за упокоените во верата праотци, отци, нашите роднини, со надеж на Воскресение и вечен живот.

 Благочестивиот Димитриј пред царевите ги поставил Божјите заповеди. Го возљубил Господ Бог со сето свое срце и душа, па веднаш по враќањето од царската престолнина почнал

Во затворот му се јави ангел Божји и му рече: „Мир на тебе, страдалецу Христов. Биди храбар!“ По неколку дена царот испрати војници во затворот за да го убијат Димитриј.

 Јазикот мора многу да се намачи за да се искупи за секое празнословие и за сите свои падови и мора да ја стекне навиката за молитва. Навиката не може да се створи без труд и работа. 

 Ние кои сме живи, имаме уште време за да се покаеме, но тие, сиротите починати, не можат сами на себе да си ја поправат положбата,

Во Православната Црква, задушниците (како што кажува самото име, денови за-душа), ја засилуваат и обновуваат нашата свест дека ние, како живи членови, и претходно упокоените христијани 

  А што да речеме, пак, за простувањето Божјо? За ова е недоволен секој човечки збор. Потребен е божествен збор за да се опише неизмерливата длабочина на Божјото милосрдие

Кон Богородица усрдно да притекнеме, ние грешните и смирените, и да припаднеме во покајание, повикувајќи од длабочината на душата: Помогни ни, Владичице, побрзај, смилувај се,

 Но молитвата не е рецепт за постигнување резултати. Таа е жед за однос, копнеж за средба. Не бараме само нешто да се промени во нашиот живот, туку нашиот живот