Со непрестајна молитва испросија од Бога едно чедо, оваа Света Недела. Таа од детството Му се посвети себеси на Бога,

Нашиот живот да стане местото каде што ќе заврши наследството на раната, а ќе започне наследството на љубовта.

Во најдобар случај, сме направиле некои надворешни дела што не влијаат врз нашите страсти, ниту врз нашето его. Не го познаваме Божјото Слово, 

Во таа палета на историски откршоци и нивни интерпретации, се појавува една можна слика на целината: кога станува збор за историската претстава за Александар Македонски,

Филозофот Славој Жижек вели дека вљубувањето не е потрага по идеалниот човек.Тоа е мигот кога еден обичен, несовршен човек станува единствен за тебе.

Само оној, со првенство по духовен авторитет, не боледува од овие детски болести, затоа што - точно ја препознава Божјата волја за себе, па и за другите. 

Токму ова проклето дрво потоа се преобрази во благословеното Крсно Дрво и клетвата се претвори во благослов и спасение преку нашиот Господ 

Ова јавување кај Мамврискиот даб, за кое веќе зборувавме во првата глава, е слика на Св. Троица, праслика на едниот Бог во три лица,

Преподобен Андреј Рубљов (1360? - 29 јануари 1430) е руски аскет, еден од најголемите иконографи на сите времиња.

Крстот е поставен во спомен на настраданите во трагедијата и како симбол на победата над смртта и злото, но и како траен потсетник на

Ризата беше свечено пренесена и положена во црквата Влахерна. (Оваа црква ја соѕидаа царот Маркијан и царицата Пулхерија на брегот на еден залив,

Нема да згреши тој што ќе ја нарече душата Павлова море и небо: небо, според чистотата, а море според длабочината.

Браќа, пазете некој да не ве заведе со философија и со празна измама според човечкото предание, според стихиите на светот, а не по Христа;

„Добрината го омекнува и го отвора срцето, како што маслото ја отвора зарѓаната брава.“

Тоа е христијанскиот идентитет кој не може да биде заробен од детерминатите според паднатиот свет, оти ги надминува времето и просторот,